Twan Kortz en Joost Stultiens (beiden 24 jaar) studeren geneeskunde aan de Radboud Universiteit Nijmegen. Voor de het laatste deel van hun opleiding, werken zij in het Rubya Designated District Hospital in Tanzania.

Dit ziekenhuis is 60 jaar geleden gesticht door de nonnen van Breda en inmiddels is het uitgegroeid tot een ziekenhuis met 160 bedden op meerdere afdelingen, een polikliniek en drie operatiekamers. De enthousiaste artsen in spé komen in actie om voor dit ziekenhuis een essentiële patiëntmonitor aan te schaffen.

In je handen overlijden

Voor de regio is het een topziekenhuis, maar helaas is het nog lang niet vergelijkbaar met de Nederlandse ziekenhuizen. Veel van de in Nederland zo vanzelfsprekende apparatuur ontbreekt. Zo is er maar op één van de drie operatiekamers een patiëntmonitor, die alle vitale gegevens van de patiënt bij kan houden. En voor de kritieke fase na een operatie is er geen verkoeverkamer en dus geen monitor, waardoor de patiënt direct naar de overvolle afdeling gebracht wordt. Vorige week werd de arts naar de afdeling geroepen voor een patiënt die een paar uur eerder geopereerd was en nu opnieuw in slechte conditie verkeerde. Helaas was het al te laat. De kritieke toestand was niet tijdig herkend en de patiënt overleed in de handen van de arts.

img_2104-bijgesneden

Onnodig

Elke dag vinden er verschillende risicovolle operaties plaats in de beperkte operatiekamers. De recente aardbeving, die zelfs op het NOS journaal te zien was, heeft flinke schade aangericht in deze regio. Dit resulteert in een nog grotere operatiedruk, waardoor juist goede apparatuur op de operatiekamer onontbeerlijk is. Er overlijden nog te vaak patiënten doordat het personeel de achteruitgang van de patiënt niet op tijd in de gaten heeft. Verschrikkelijk en hartstikke onnodig! De ruimte voor de verkoeverkamer is er al, maar de apparatuur ontbreekt. Een patiëntmonitor levert continue gegevens over bloeddruk, hartslag, zuurstofgehalte en maakt een hartfilmpje. De monitor waarschuwt actief als deze gegevens buiten de normaalwaarden komen en de patiënt een kritieke toestand begint te ontwikkelen . Door deze parameters continu te meten, kan de conditie van de patiënt gemonitord worden en kan er direct gehandeld worden als de conditie ook maar enigszins achteruit gaat.

img_1604-bijgesneden

Sponsoractie

Joost en Twan willen deze trieste situaties die ze nu meemaken in de toekomst voorkomen. De geneeskundestudenten willen zoveel mogelijk geld inzamelen om een extra monitor aan te schaffen. Voor €3500 kan al een goede monitor aangeschaft worden, waarmee levens gered kunnen worden. Een flink bedrag, maar de studenten hopen op vele bijdragen waardoor ze de mensen uit de hele omgeving van Rubya kunnen helpen.

“Wij willen er persoonlijk voor gaan zorgen dat deze monitor dan hier in het ziekenhuis wordt geplaatst. Mochten jullie dit goede doel willen steunen, dan kunnen jullie een bijdrage overmaken op NL36 RABO 3664 3994 47 t.n.v. J. Stultiens inzake Rubya Hospital. Een biertje minder in de Molenstraat, St. Anneke of Bascafé, daar red je in Tanzania een extra leven mee! Een actie waarbij je zeker weet dat iedere euro die je geeft, terecht komt op de goede plek! “Ahsante sana!” (super bedankt in het Swahili) of “wakola muno!” (“bedankt gozer” in het Nimweegs van Rubya) namens de lokale bevolking!”