Plein’44, voor veel Nijmegenaren hét voorbeeld van een in alle opzichten ontoegankelijk plein. De ongelijke bestrating maakt het oversteken van het plein tot een ware survivaltocht. Voor mensen die slecht ter been zijn is elke steen een hindernis, baby’s stuiteren bijna uit de kinderwagen en rolstoelgebruikers worden gelanceerd wanneer hun voorwiel achter een van de tegels blijft hangen. Over de onderhandelingen rond Plein’44 wordt de Raad binnenkort geïnformeerd. GroenLinks gaat verder en heeft schriftelijke vragen aan het college gesteld. Raadslid April Ranshuijsen: ‘GroenLinks wil dat er scherpere en bindende criteria komen zodat vanaf nu elk project dat wordt opgeleverd voldoet aan alle toegankelijkheidcriteria en geen geld meer wordt verspild met achteraf (juridisch) getouwtrek en aanpassingen voor verbetering van toegankelijkheid’.

Jaarlijks worden openbare ruimtes in Nijmegen (her)ingericht. Ook is de gemeente opdrachtgever voor de realisatie van openbare gebouwen zoals zwembaden en wijkcentra. Bij deze (her)inrichting wordt standaard gekeken naar vastgestelde toetsingscriteria voor toegankelijkheid en daarover wordt een advies uitgebracht voor het ontwerp. Dit advies is echter niet bindend. Regelmatig blijken (her)ingerichte openbare ruimtes en gebouwen niet te voldoen aan goede toegankelijkheidscriteria. Ranshuijsen: ‘Nederland heeft in 2007 het “VN-Verdrag voor rechten van mensen met een handicap1 ” ondertekend, maar nog steeds niet in werking gesteld. Wij lopen op dit vlak inmiddels flink achter op veel landen binnen en buiten Europa. Laten we in ieder geval lokaal laten zien dat wij écht vinden dat iedereen moet kunnen meedoen’.

In augustus riep GroenLinks op te reageren via hun meldpunt. De reacties, over tientallen verschillende locaties, bevestigen dat er echt wat moet veranderen.

One thought on “GroenLinks Nijmegen: Nooit meer situaties als bij bestrating Plein’44”
  1. Beste Groen Links mensen,

    Ik ben blij met jullie activiteiten omtrent het Plein 1944 in Nijmegen.
    Het is werkelijk schokkend dat in de huidige tijd een plein zo ontoegankelijk kan aanleggen. Elke oudere mens, klein kind, rolstoeler en ouder van een kind in buggy heeft last van het slecht aangelegde wandelpad.
    Voor de aanleg van het Radboud UMC waar ik als Genetisch Onderzoeker werk, het zwembad ET waar ik zwem, de hotels waar ik logeer wordt steeds mijn mening over de toegankelijkheid gevraagd. En belangrijker, er wordt gehoor aan gegeven.
    Waarom blijft Nijmegen zo achter ? Het maakt op mij een zeer ondoordachtzame en passieve indruk.

    Met vriendelijke groet,

    W.M.Wissink-Lindhout

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.